Een 40-tal (woon)eenheden vormen het uitgangspunt voor het ontwerp van een wooncomplex aan de rand van het centrum van Delft. Deze eenheden zijn verdeeld in vier types (8 sub-types) waardoor een behoorlijke variatie in het aanbod ontstaat. De basisvorm van deze types heeft gediend als uitgangspunt voor de architectuur van het complex, waardoor elke woning in de gevel tot uiting komt en zo een identiteit krijgt.
Door deze eenheden te schakelen ontstaan er zes rijtjes van woningen; straatjes zeg maar. Elk rijtje is een andere schakeling van de basiselementen. Door de panelen in de gevel per ‘straat’ een andere kleur te geven, ontstaat er een subtiel verschil tussen de ‘straten’ en tevens een kleurrijk totaalbeeld. Het gebruik van deze kleuren zorgt voor een fris accent in het verder zeer sobere materiaalgebruik van zwarte baksteen en glas.
Bijzonder aan dit project is dat de rijtjes niet naast elkaar ‘gelegd’ zijn, maar op elkaar ‘gestapeld’. Hierdoor ontstaat een gebouw met enkel ‘voorkanten’, dat tevens een aantal stedelijke ruimtes definieert. Door de gekozen manier van ‘stapelen’ ontstaat een luchtig en open geheel, dat toch een hoge stedelijkheid uitstraalt. Het gebouw staat niet louter in zijn omgeving, maar verweeft zich ermee!
Op de begane grond zijn 6 eenheden gebruikt om andere functies in onder te brengen, welke goed aansluiten bij de wensen van een gezin.
Het terrein dat wordt gevormd tussen de verschillende gebouwdelen is ingericht als voetgangersgebied. Hiertoe is het parkeren volledig ondergronds geregeld.
De ‘groene’ stroken, welke zich tussen de gebouwen bevinden, zijn onderverdeeld in verschillende stukken met elk een andere functie, die aansluit bij de wensen van een gezin en bij de functies in de plint.